|
(əvvəli keçən sayımızda)
Peyğəmbərimizin misilsiz şəfqətini qız uşaqları üzərində də görürük.
İslamdan əvvəl qız uşaqlarının ərəblərin gözündə heç bir dəyəri yox idi.
Qız atası olmaq bir eyib sayılardı. «Filankəsin qaynatası
deməsinlər»,deyə qızlarını evləndirmək istəməz, diri-diri torpağa
basdırardılar. Bu vəhşiliyi də dədə-babadan qalma bir adət kimi qəbul
edər, tətbiq edərdilər.
Peyğəmbərimiz (səs) bu zavallı məsumların bu cür qəddarcasına
öldürülmələrini böyük bir cinayət kimi görür, bu pis adətin dərhal ləğv
edilməsi üçün mübarizə aparırdı. Özü qız atası olmaqla fəxr etdiyi kimi,
üç, iki və ya bir qızı olub onları böyüdüb yetişdirənləri, İslami
tərbiyə verənləri Cənnətlə müjdələyirdi.
Peyğəmbərimizin hüzuruna bir qız uşağı gələndə ona çox yaxın münasibət
göstərirdi. Xalid bin Səid Peyğəmbərimizi (səs) ziyarətə gələndə yanında
kiçik qızı da var idi. Həbəşistanda anadan olduğu üçün Peyğəmbərimiz ona
daha çox mərhəmət və sevgi bəsləyirdi.
Onlar söhbət edərkən uşaq qalxdı, Peyğəmbərimizin (səs) kürəyində olan
peyğəmbərlik möhürü ilə oynadı. Atası yanına çəkmək istədi, ancaq Allah
Rəsulu (səs) uşağın qəlbinin qırılmaması üçün atasına mane oldu.
Bir
dəfə Peyğəmbərimizin əlinə işləməli bir qumaş parçası keçmişdi. Həz.
Xalidin qızını çağırtdırdı və ona verdi, sevindirdi.
Cəmrə o zaman kiçik bir uşaq idi. Atası onu götürüb Peyğəmbərimizin
hüzuruna apardı, dedi:
-Ya
Rəsulullah, bu qızım üçün Allaha bərəkətlə dua edərsinizmi?
Peyğəmbərimiz Cəmrəni qucağına oturtdu, əlini başına qoydu və
bərəkətlə dua buyurdu.
Uşaqlarına sevgi və şəfqət göstərənlərin mükafatı daha dünyada ikən
verilirdi. Onlar həm uşağını sevmək kimi bir ləzzəti dadır, həm də
Allahın rəhmət və sevgisini qazanırlar.
Əbu
Hüreyrə rəvayət edir: «Bir gün bir adam Peyğəmbərimizin hüzuruna gəldi.
Yanında da bir oğlan uşağı vardı. Adam ikidə bir uşağı qucağına alır və
sevirdi. Peyğəmbərimiz soruşdu:
-Bu uşağa
şəfqət göstərirsənmi?
-Bəli, ya
Rəsulullah.
-Sən buna
necə şəfqət göstərsən, Allah da sənin şəfqətindən daha çox şəfqət edər,
deyə Sevimli Peyğəmbərimiz izah etdi.»
Oğlan və qız uşaqları arasında ayrı-seçkilik edənləri Peyğəmbərimiz heç
xoş qarşılamazdı. Bu cür davrananlara xəbərdarlıq edər, xətalarını
düzəltmələrini istərdi. Onun gözündə uşağın oğlanı-qızı yox idi, hər
ikisi də şəfqətə və sevgiyə möhtacdı.
Ənəs bin Malik rəvayət edir: «Peyğəmbərimizin yanında bir adam otururdu.
Bir ara həmin adamın oğlu gəldi. Adam uşağı alıb dizləri üstündə oturtdu.
Az sonra bir də qızı gəldi. Onu da yanına oturtdu. Peyğəmbərimiz ondan
soruşdu: «Nə üçün ikisi ilə də eyni cür rəftar etmədin?»
Peyğəmbərimiz uşaqlar arasında sevgidə eyni davranılmasını istədiyi kimi,
bir şey bağışlayarkən, hədiyyə edərkən də onlarla eyni cür rəftar
edilməsini istərdi.
Numan bin Bəşir rəvayət edir: «Atam malından bəzi şeyləri hədiyyə
etmişdi. Anam «Bu hədiyyəyə Peyğəmbərimizi şahid tutmazsan, qəbul
etmərəm», dedi.
Buna görə
də mənə etdiyi hədiyyəyə şahidlik etməsi üçün atam məni də götürüb
Peyğəmbərimizin yanına apardı. Hadisəni öyrənən Peyğəmbərimiz (səs):
-Başqa
uşaqların varmı?, deyə soruşdu.
Atam:
-Bəli,
var, deyə cavab verdi.
-Bütün
uşaqlarına eyni şəkildə hədiyyə etdinmi?, deyə Peyğəmbərimiz (səs) sual
verdi.
Atam:
-Xeyir,-dedi.
-Allahdan
qorxun, uşaqlarınız arasında fərq qoymayın.
Atam Peyğəmbərimizin hüzurundan çıxdıqdan sonra mənə etdiyi hədiyyədən
vaz keçdi.»
|
